Ας το παραδεχτούμε. Ταΐζουμε τα παιδιά με ψευδαισθήσεις από την πρώτη μέρα που πατούν το πόδι τους σ' αυτόν τον πλανήτη. Από την κούνια σχεδόν, αρχίζουμε να τους ψιθυρίζουμε παραμύθια με πρίγκιπες που καταφτάνουν πάνω σε άλογα (λευκά, φυσικά – το χρώμα έχει σημασία), βασιλοπούλες που είναι πάντα όμορφες, ευγενικές και περιμένουν παθητικά τη σωτηρία [...]
Ονομάζομαι Ευθύμης. Αλλά οι φίλοι, οι γείτονες και τα παπάκια του Θιβέτ με φωνάζουν αλλιώς. Λακαμάς, Βούδας με καράφλα, ο Άγιος της Κατσαβιδικής, και στη γειτονιά μου «εκείνος ο περίεργος που μιλάει με ταμπλό κουζίνας και συνεννοείται άψογα με λογισμικά». Ξεκίνησα ξυπόλητος, όπως κάθε σοβαρός άνθρωπος που σέβεται το ένδοξο κενό του εγκεφάλου του. Ξυπόλητος [...]
Όλα ξεκίνησαν ένα απόγευμα που κοιτούσα τον καθρέφτη λίγο περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν. Από εκείνα τα απογεύματα που δεν έχεις γήινες αντοχές για άλλη μία sheet mask ή DIY serum, αλλά κάτι μέσα σου σου λέει πως έχεις ανάγκη από πραγματική ανανέωση. Ούτε filler, ούτε botox — κάτι διαφορετικό. Κάτι ουσιαστικό. Και κάπως έτσι, όπως [...]
Στην αρχή όλα είναι ειδυλλιακά. Εκείνο το πρώτο τεστ εγκυμοσύνης που κρατάτε με χέρια που τρέμουν σαν να είναι θεία αποκάλυψη. Εκείνη η αστεία, κλισεδιάρικη φωτογραφία του υπερήχου που ανεβαίνει στα social με το hashtag #babyloading, λες και κουβαλάς update της Apple και όχι ένα μελλοντικό πλάσμα που θα σου κάνει την ψυχολογία μαρμελάδα. Και [...]
Υπήρξαν εποχές που η ανθρωπότητα τρόμαζε με πανδημίες, πολέμους, ακρίδες, την πτώση της Wall Street, ή - για τους πιο τεχνοφοβικούς - το θρυλικό "blue screen of death" στα Windows XP. Σήμερα, όμως, η σύγχρονη κοινωνία δεν απειλείται από ιούς ή φυσικές καταστροφές. Η απειλή είναι πιο ύπουλη, φορά λινό πουκάμισο, μιλάει για "ενέργειες" και [...]
Α, ο πελαργός! Αυτός ο παγκόσμιος διακινητής βρεφών, ο ταχυμεταφορέας νεογέννητων, ο UPS της αναπαραγωγής! Για αιώνες, οι γονείς, αντί να μπουν στον κόπο να εξηγήσουν τι πραγματικά συμβαίνει όταν ένα μπαμπάς και μια μαμά αγαπιούνται πολύ (ή έστω βρίσκονται σε μια στιγμή πάθους μετά από δύο μπουκάλια κρασί), αποφάσισαν να ρίξουν την ευθύνη σε [...]
Και τσουπ, πάει και η σεζόν. Έσβησε η κάμερα, έπεσε το μακιγιάζ, μάζεψαν οι πλαστικές καρέκλες του πάνελ και το φόντο “ελληνικό καλοκαίρι” ξηλώθηκε για να αποκαλυφθεί πίσω του η σκληρή, αφώτιστη πραγματικότητα: τα φώτα σβήσανε, κι εσείς δεν έχετε ιδέα ποιοι είστε. Όλη τη χρονιά βράζατε στο ίδιο ζουμί. Φωνές, υπονοούμενα, κατινιές, αντιπάθειες που [...]
Ας το πούμε από την αρχή, να τελειώνουμε. Οι άντρες κακοποιούνται. Ναι, κακοποιούνται. Όχι, δεν εννοώ μόνο κάτι ξεχασμένους από τον Θεό πατεράδες σε χωριά που τρώνε καμιά τηγανιά με το τηγάνι επειδή γύρισαν μεθυσμένοι από το καφενείο. Εννοώ τους πάντες. Από το corporate παιδί που δουλεύει 14 ώρες και λέει “ευχαριστώ που υπάρχω”, μέχρι [...]
Αφορμή για αυτό το κείμενο στάθηκε – πώς αλλιώς – ένα τηλεφώνημα που είχα λάβει όσο τελούσα διευθυντικά καθήκοντα σε πολυκατάστημα στον Πειραιά. Όχι από κάποιον φίλο, συγγενή ή πελάτη. Όχι. Από ένα πολιτικό γραφείο. Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας από τον Πειραιά. Ναι, καλά κατάλαβες: εκεί που βράζει το λιμάνι και το ρουσφέτι. «Είστε ο [...]
Σε έναν κόσμο που παραπαίει ανάμεσα σε υπαρξιακά αδιέξοδα, ηθικούς πανικούς και την αέναη αναζήτηση του σωστού τρόπου να βράσεις μακαρόνια χωρίς να σε ακυρώσει το TikTok, υπάρχει ένα βαθιά ριζωμένο, σχεδόν πολιτισμικά εκρηκτικό ζήτημα που συνεχίζουμε να προσπερνάμε με την ελαφρότητα ενός ρεπόρτερ με μικρόφωνο έξω από τα Jumbo: Γιατί, στο καλό, επιμένουμε να [...]
