…Δεύτερη μέρα στο Βελιγράδι και μας επεφύλασσε μια έκπληξη… Χιόνι, παντού χιόνι… Με την μόνη διαφορά πως δεν ήταν όπως στο Ελλαδιστάν. Εκεί όλη νύχτα καθάριζαν και άνοιγαν τους δρόμους και τα μονοπάτια μέσα στα πάρκα για να κυκλοφορεί ο κόσμος και όλα τα μεταφορικά. Σε αντίθεση με εμάς, που με 5 πόντους χιόνι και σχολεία κλείσαμε και τα νερά παγώσαν και πόλεις αποκλείστηκαν…


Αποφασίσαμε πως από την στιγμή που δεν έχουμε πρόβλημα στο να περπατήσουμε, ήταν ευκαιρία να δούμε την υπόλοιπη πόλη του Βελιγραδίου.

Ξεκινήσαμε από τα Βομβαρδισμένα:

Οι πρόσφατες πληγές της πόλης, δηλαδή οι πολεμικές συγκρούσεις που οδήγησαν στη διαίρεση της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας και ο βομβαρδισμός από το ΝΑΤΟ είναι γεγονότα αποτυπωμένα ανεξίτηλα στα βομβαρδισμένα κτίρια του Βελιγραδίου, τα οποία μοιάζουν μετέωρα και ετοιμόρροπα και μπορεί να τα δει κανείς στην οδό Κneza Milosa (υπάρχει ωστόσο ιδιαίτερο ενδιαφέρον να γίνουν ξενοδοχεία). Είναι σαν η πόλη να θέλει να θυμάται την ιστορία της (και να την θυμίζει σε όσους περνάνε) και τα φρικτά σημάδια που της άφησε ο πόλεμος. Μάλλον για αυτό τον λόγο τα έχει αφήσει έτσι απείραχτα στη θέση τους, προβοκατόρικα και επιβλητικά, εγείροντας σκέψεις και συναισθήματα ιδιαίτερης έντασης, σε όποιον τα αντικρίζει πρώτη φορά. Ενδεικτικό είναι ότι η πρεσβεία της Αμερικής, την οποία απαγορεύεται αυστηρά να φωτογραφίσει κανείς ή να την πλησιάσει πολύ, δεν έχει κανένα παράθυρο!

Επόμενος σταθμός μας το μουσείο του Nikola Tesla:

Ο Τέσλα είναι κυρίως γνωστός για τις επαναστατικές του συνεισφορές στους κλάδους του ηλεκτρισμού και του μαγνητισμού στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα. Οι ανακαλύψεις και η θεωρητική εργασία του αποτέλεσαν τη βάση για την εφαρμογή του σημερινού συστήματος εναλλασσόμενου ρεύματος.

Εφευρέσεις όπως τα πολυφασικά συστήματα διανομής ισχύος και ο κινητήρας εναλλασσόμενου ρεύματος συνετέλεσαν στην εκδήλωση της Δεύτερης Βιομηχανικής Επανάστασης. Η μονάδα της έντασης του μαγνητικού πεδίου στο SI, το Τέσλα, ονομάστηκε προς τιμή του στο Γενικό Συνέδριο Μέτρων και Σταθμών του Παρισιού το 1960.  Εκτός από τη δουλειά του στον ηλεκτρομαγνητισμό και τα συστήματα ισχύος, ο Τέσλα λέγεται ότι έχει συνεισφορές και στη θεμελίωση της ρομποτικής, του τηλεχειρισμού, στην ανάπτυξη του ραντάρ και της επιστήμης λιστικής, της πυρηνικής και θεωρητικής φυσικής.

Το 1943 το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών τον αναγνώρισε σαν τον εφευρέτη της ασύρματης επικοινωνίας. Ο Τέσλα ισχυριζόταν, μέσα σε όλες τις άλλες θεωρίες του, ότι το 2035 η μόλυνση του νερού θα είναι πολύ χαμηλή, τα ποσοστά παραγωγής δημητριακών πολύ υψηλά, αναδάσωση όλων των καμένων και άνυδρων περιοχών και εκμετάλλευση των πηγών ενέργειας με τρόπο φιλικό για το περιβάλλον .

Σύγχρονοι μελετητές του έργου του τον έχουν αποκαλέσει «τον άνθρωπο που εφηύρε τον Εικοστό Αιώνα» και «προστάτη άγιο του σύγχρονου ηλεκτρισμού»

Περπατώντας στους χιονισμένους δρόμους κατευθυνθήκαμε προς τον ιερό ναό του Αγίου Σάββα:

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Σάββα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον για εμάς τους Έλληνες, καθώς είναι ο μεγαλύτερος Ορθόδοξος ναός στον κόσμο. Είναι αφιερωμένος στον Άγιο Σάββα, ιδρυτή της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και σημαντικό πρόσωπο της χώρας κατά τη μεσαιωνική εποχή. Η κατασκευή του ναού έγινε αποκλειστικά με προσφορές ενώ εικάζεται ότι χτίστηκε στο σημείο που θάφτηκε ο Άγιος Σάββας. Τα πρώτα σχέδια δημιουργήθηκαν το 1905 αλλά απορρίφθηκαν και στη συνέχεια οι Βαλκανικοί πόλεμοι και ο Πρώτος Παγκόσμιος πάγωσαν την κατασκευή. Τελικώς το 1926 επιλέχτηκε το σχέδιο του αρχιτέκτονα Aleksandar Deroko ανάμεσα σε 22 υποψηφιότητες και 340 χρόνια μετά το κάψιμο του πτώματος του Αγίου Σάββα, το 1935, η κατασκευή του τεράστιου ναού ξεκίνησε για να ξανασταματήσει κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου. Μετά από αρκετά χρόνια και μόλις το 1985 οι εργασίες συνέχισαν με μεγαλύτερο επίτευγμα την εγκατάσταση του θόλου με βάρος 4.000 τόνους το 1989. Σήμερα η εκκλησία είναι έτοιμη εξωτερικά, ωστόσο υπάρχουν ακόμα πολλά να γίνουν στο εσωτερικό. Σκοπός είναι το εσωτερικό να γεμίσει από ψηφιδωτά, δείγματα των οποίων μπορείτε να δείτε στην είσοδο του ναού.

Μικρή στάση για ένα καφέ στο πιο In καφέ της πόλης Terminal με θέα τον ιερό ναό του Αγίου Σάββα και επιστροφή στο Metropol Palace για ολιγόωρη χαλάρωση στο spa.

Η νύχτα μας επεφύλασσε δεύτερη έκπληξη μιας και είχαμε κάνει κράτηση στο πιο baroque εστιατόριο της πόλης. Lorenzo & Kakalamba. Δεν μπορεί να φανταστεί άνθρωπος το τι μπορεί να δει το μάτι σου εκεί μέσα. Από αρκούδες και διάφορα στολίδια μέχρι τις πιο σαδομαζοχιστικές τουαλέτες που έχω δει ever σε εστιατόριο. Κυριολεκτικά ήατν σαν να γλεντοκόπαγα με την κόρη του Δελαφράγκα στο ναιτ κλαμπ Τροπικάνα. Ένα όμως είναι το σίγουρο πως φάγαμε πάρα πολύ καλά. Το στακοβούτυρο βέβαια πρωτοστατεί σε παντού.

 

…stay tuned…next station Novi Sad… 🙂